Anesthesie

Deze eendaagse basiscursus bestaat uit een theoretisch gedeelte in de ochtend en een praktisch gedeelte in de middag. De dag wordt afgesloten met een toets.
De uiteindelijke bekwaamheid in het toedienen van lokale anesthesie dient in de dagelijkse praktijk te worden beoordeeld door een tandarts of kaakchirurg van de praktijk waar de assistent werkzaam is.
Lokale anesthesie wordt in de tandheelkunde veelvuldig en met succes toegepast, doorgaans zonder noemenswaardige bijwerkingen. Met behulp van de carpulespuit, het lokale anestheticum en de juiste naald kan een effectieve verdoving worden bereikt.

Hierbij worden de volgende onderwerpen behandeld:

• De Wet BIG, die het tandarts- of doktersassistenten onder bepaalde voorwaarden toestaat om lokale verdoving toe te dienen (met een aparte positie voor de mondhygiënist).

• Het belang van de gezondheidsvragenlijst, de ervaring van de patiënt, en aandacht voor mogelijke allergieën, flauwvallen en hyperventilatie.

• De anatomie van de belangrijkste zenuwen die worden verdoofd bij tandheelkundige behandelingen.

• De verschillende soorten naalden, carpulespuiten en carpules met verdovingsvloeistof.

Wat houdt het fantoom practicum en oefenen-op-elkaar in?

Tijdens het fantoom practicum krijgt de cursist opdracht een imaginaire verdoving toe te dienen en gelijktijdig te zeggen wat hij/zij doet n.a.v. de opdracht: verdoof de 11 voor een endostart, verdoof de 48 voor een extractie, verdoof de 16 voor een meervlaksvulling, etc etc. Voor het goed uitvoeren van deze opdrachten is soms een toelichting nodig in de vorm van: … en de 11 is avitaal, we werken onder cofferdam met de klem op de 13 etc. etc.

De docent beoordeelt of de opdracht correct wordt uitgevoerd en er relevante vragen worden gesteld door de assistente

Dan het prikken op elkaar.

Er worden 4 prikjes gegeven met in totaal maximaal ½ carpule lidocaine of articaine.

Voor een rechtshandige prikker: buccaal 11, buccaal 14 of 15, mentalis blok links en mandibulair blok rechts.

Dat mentalis blok links is een verdoving voor de halve onderlip en kin en wordt in de dagelijkse tandartspraktijk vrijwel nooit gegeven. In dit geval imiteert het de werking van een mandibulair blok door de uitwerking van dit niet te missen blok op de onderlip en kin.

Aanvankelijk een wat koud gevoel in de mondhoek, dat doortrekt naar het midden van de onderlip, overgaat in een tintelend gevoel, verdoofd gevoel en ten slotte en dik, gezwollen gevoel. Na het toedienen van het mandibulaire blok rechts ontstaat er (als het goed is) aan die zijde een vergelijkbaar gevoel als links, met dien verstande dat rechts de tong ook meedoet. Laat de prikker zichzelf uitdagen door slechts enkele druppels anesthesie vloeistof te geven, waardoor de verdoving weliswaar effectief is, maar slechts maximaal 20 minuten aanhoudt.

Vraag aan de geprikte te vertellen wat zij van de verdoven merkt (wat merkt u van de verdoving?).

• Het werkingsmechanisme van verdovingsmiddelen en de maximale dosering.

• Het onderscheid tussen oppervlakteanesthesie, infiltratie-anesthesie en geleidingsanesthesie.

• Toepassing van lokale verdoving bij de boven- en onderkaak, inclusief het mandibulair blok.

• Mogelijke complicaties en hoe deze te voorkomen zijn.